We stelden vast dat een massa websites van onze vereniging verdwenen zijn op internet, en, na een kort onderzoek, hebben we de daders ervan kunnen vinden, die we per email gecontacteerd hebben en die terzake hun actie zondermeer hebben toegegeven maar ook duidelijk te verstaan hebben gegeven dit niet te willen herstellen.
Onze vraag vooraf is of zulke georganiseerde verdwijning als een strafzaak behandeld kan worden, want er is natuurlijk geen sprake van een materiëel voorwerp, en verder, wat de kosten en ereloon zijn voor de eventuele behandeling van deze zaak voor een strafrechtbank met burgerlijke partijstelling, uiteraard rekening houdend met het feit dat dit alles klopt met de realiteit.
Als u meent dat volgens u hier sprake is van een overtreding van artikels van het strafwetboek - en welke dan wel ? - dan gelieve ons alvast mede te delen wat de kosten zijn om deze klacht te laten neerleggen voor een gedwongen behandeling, dus zonder seponering door O.M.
Maar mogelijk volstaat zelfs een ernstige waarschuwing per brief van een advocaat.

1. De benadeelde is een vriend van mij die nu gedwongen in het buitenland verblijft, en op zijn naam stond de domeinnaam die aan de oorsprong ligt van deze zaak.
2. De vermogende daders, die de feiten toegeven, zijn allemaal gekend en behoren tot een zeer vermogende politieke partij die uiteraard medeplichtig is.
3. De daders hebben nooit enige contact opgenomen met de eigenaar, noch vóór en noch na de feiten, hoewel men beroepshalve beter moet weten.
4. En hoewel een domeinnaam natuurlijk geen website is, werd niet alleen die website (die men trouwens valselijk als politiek incorrect beschuldigde) maar ook alle andere websites van de eigenaar bij dezelfde webhosting firma vernietigd met afsluiting van de rekening, waarbij vooral over de persoon van de eigenaar werd gesproken, met alle gevolgen vandien, terwijl men uiteraard niets kon doen tegen die domeinnaam tot deze vanzelf vervallen was.
5. Inzake die actie, kan men dus vaststellen dat de daders die beter hadden moeten weten, totaal geen procedure hebben opgestart om voor hun actie een toelating te krijgen van een rechtbank, wat niet zo voor de handliggend was gezien het gaat over vrije meningsuiting en de website achter die domeinnaam enkel kritiek betrof tegen een bepaalde vorm van juridisch hulp.
6. In een persverklaring werd trouwens duidelijk gesteld dat men de zaak liefst in alle stilte wilde regelen - dus met onmiddellijke vernietiging.

Het juiste aantal van de websites is niet bekend maar wel werd kort voor de verwijdering een toevallige telling gedaan en toen had het aantal reeds de 600 overschreden. Nog vroeger had trouwens de webhosting firma naar aanleiding van een of andere aangelegenheid gelukwensen toegestuurd voor het grote aantal en dit totaal zonder enige kritiek.
Neem nota van het feit dat het hier gaat over een gratis ONLINE aanmaak van websites aangeboden door het systeem van deze firma - WIX.COM, die zoals andere firmas bij enige betwisting desnoods een website enkel ontoegankelijk kan maken maar normaal niet zondermeer vernietigt. En verder had de aard van de websites grotendeels totaal niets te maken met politiek behalve dan enige websites in verband met de Stad Antwerpen - die de maker zelfs ambtshalve liet afschrijven (dwz burgerlijk doodverklaren!)
Een voorbeeld van de meeste van de websites is deze website die iemand - voor wie deze gemaakt was geworden - het op zijn eigen rekenig had geplaatst.
Ik herhaal trouwens nogmaals het belangrijke feit dat alles in feite enkel draaide om een domeinnaam - de naam van een N-VA politieker/advocaat - maar dat men zich dan totaal lasterlijk keerde tegen de website achter die domeinnaam. Deze website ging in feite enkel over een juridische discussie en in het bijzonder of mensen die een inkomen hebben toch nog een pro-deo advocaat kunnen krijgen. In een later stadium verwees men dan naar enkele linken die ook op die website zouden gestaan hebben en die politiek incorrect zouden zijn - zoals Google ontelbare politiek incorrecte linken vermeldt!
Dat alles nog afgezien van het feit dat men hier bovenop het fundamentele recht op vrije meningsuiting aanvalt en bovenop dat men dat doet op een wel zeer agressieve wijze met alle schokkende schadelijke gevolgen van dien, namelijk de verdwijning van niet alleen de website achter de geviseerde domeinnaam (die dus bleef bestaan!) maar van alle 600+ websites met een afsluiting van de rekening, want de klacht bij de webhosting firma ging waarschijnlijk meer over de persoon van de maker dan over de inhoud van die ene website, waarvoor zeer zeker Bart De Wever als dader moet worden aangeduid die daardoor - zonder het misschien zelfs te beseffen -, die firma aanspoorde niet zonder enige reden over te gaan tot deze wel erg drastische maatregel.
En, dit alles gebeurde zoals reeds gezegd zonder dat men enig contact heeft opgenomen met de maker, vóór en na de actie. Afgezien aan de ene kant het gekende feit dat de tegenpartijen - N-VA senator, Bart De Wever en het N-VA bestuur olv zijn CEO - duidelijk aangeven de daders te zijn (een onschuldige zou trouwens bovenop onmiddellijk reageren met een protest!) - en het andere belangrijke aspect dat deze daders en verantwoordelijken niet weinig vermogend zijn - 40 miljoen euro belastingsgeld - is er aan de andere kant de grote publiciteit bij een gerechtelijke procedure ronde deze (en vele andere aangehechte) terreur, die N-VA en Co liefst zal willen vermijden pal voor de platselijke verkiezingen, waarom het meer dan waarschijnlijk kan zijn dat met een strenge brief de tegenpartij eerder geneigd zal zijn tot een buitengerechtelijke regeling en betaling.
Tenslotte, nog vermelden dat er bij voorbaat geen sprake kan zijn van enige onontvankelijkheid omwille van welke vormfout dan ook, gezien - naast andere bewezen totaal uitsluitingen - de bewezen totaal uitsluiting uit de rechtsstaat door botte weigering rechtstoegang, dus een zeer schokkende overmacht, terwijl in hetzelfde kader nog onderstreept moet worden dat gezien het gaat over meerdere overtredingen van het strafwetboek sowieso door de burgerlijke partijstelling de zaak moet behandeld worden door een strafrechtbank als de tegenpartij niet bereid is een buitengerechtelijke regeling te treffen die aanvaard kan worden door het slachtoffer.

Al men geen rechtstoegang heeft dan is er ook geen rechtsstaat meer en heeft men de natuurlijke plicht het recht in eigen handen te nemen.

----->>>>>